15 فروردین سالروز درگذشت پروین اعتصامی اینکه خاک سیهش بالینستاختر* چرخ ادب پروینست گر چه جز تلخی از ایام ندیدهرچهخواهی سخنش شیرینست صاحب آنهمه گفتار امروزسائل فاتحه و یاسینست دوستان به که ز و
آنی كه غزل فاشترين رازِ دلم بوداین رِنگ فروریخته نه زیر و نه بم بود از آینه انگار «تراویدنِ مهتاب» ضحاکترین لکنتِ اندیشهی جم بود سرراست بگو حکمتِ مردودیِ سهرابکاوسکُشِ قصهی تهمینهگیام بود خور
«آب روشن که روان بود درینسبزچمنخشک چون آینه از حیرت جولان تو شد»صائب تبریزی میگوید: تو که به حرکت در آمدی، آب روان از تعجب (یا ترس) خشکاش زد.به قول بیهقی: به دست و پای بمُرد.متن پنهان این بیت شای